ماده 1- اشخاص زير مشمول پرداخت ماليات مي‌باشند:

3- هر شخص حقيقي ايراني مقيم خارج از ايران نسبت به كليه درآمدهايي كه درايران تحصيل مي‌كند.

4- هرشخص حقوقي ايراني نسبت به كليه درآمدهايي كه در ايران يا خارج از ايران تحصيل مي‌نمايد.

5- هر شخص غير ايراني (اعم از حقيقي يا حقوقي ) نسبت به درآمدهايي كه درايران تحصيل مي‌نمايد وهمچنين نسبت به درآمدهايي كه بابت واگذاري امتيازات يا ساير حقوق خود و يا دادن تعليمات و كمكهاي فني و يا واگذاري فيلم‌هاي سينمايي (كه بعنوان بها يا حق نمايش يا هر عنوان ديگر عايد آنها ميگردد.) از ايران تحصيل مي‌كند.

ماده 2- اشخاص زير مشمول پرداخت ماليات‌هاي موضوع اين قانون نيستند:

- وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتي؛

- دستگاههايي كه بودجه آنها وسيله دولت تأمين مي‌شود.

شهرداري‌ها.

تبصره 1- شركت‌هايي كه تمام يا قسمتي از سرمايه آنها متعلق به اشخاص و مؤسسه‌هاي مذكور در بندهاي فوق باشد، سهم درآمد يا سود آنها مشمول حكم اين ماده نخواهد بود. حكم اين تبصره مانع استفاده شركت‌هاي مزبور ازمعافيت‌هاي مقرر دراين قانون، حسب مورد، نيست.

تبصره 2- درآمدهاي حاصل از فعاليت‌هاي اقتصادي از قبيل فعاليت‌هاي صنعتي، معدني، تجاري، خدماتي و ساير فعاليت‌هاي توليدي براي اشخاص موضوع اين ماده، كه به نحوي غير از طريق شركت نيز تحصيل مي‌شود، در هر مورد به طور جداگانه به نرخ مذكور در ماده (105)اين قانون مشمول ماليات خواهد بود.

مسؤولان اداره امور در اين‌گونه موارد نسبت به سهم فعاليت مذكور مكلف به انجام دادن تكاليف مربوط طبق مقررات اين قانون خواهند بود. در غيراينصورت نسبت به پرداخت ماليات متعلق با مؤدي مسؤوليت تضامني خواهند داشت.

تبصره3- معافيت مالياتي اين ماده براي مواردي كه از طرف حضرت امام خميني (ره) يا مقام معظم رهبري داراي مجوز مي‌باشند براساس نظر مقام معظم رهبري است.